Kimlik Güncesi
Eflatun
Üye
Korkudan arınana kadar karanlığın gözlerine bak. Üstüne yürü. Elbette içindedir o. Her iblisi içinde arayarak, kabul et varlıklarını. Orada oluşlarını, sen olarak. İşte böyle ulaş sevgiye, sana bahşedilmişliği anlayarak.
PLANESWALKERPLANESWALKER
Üye
Karanlığı görüp de içine girmek kolaydır.Zor olan ışığı görüp de yine aynı cesaretle karanlığa girebilmektir.Bunu yapabilirmisin?
Eflatun
Üye
Mesele zorluk ya da kolaylık meselesi değldir hiç bir zaman. Işığı görmek deyince; karanlık zaten ışığın kanıtıdır, onun yokluğu olarak. Mesele "Sen, neye karşı sorumlusun?" meselesidir. Arzularına itaat etmeyerek, başkalarının arzularının kölesi mi olacaksın? Yoksa kendi arzularının efendisi mi olacaksın? Ya da hepsinden vazgeçecek, hayatın eksiksiz ve eşsiz varoluşuna teslim mi olacaksın? Hiçbir varoluş diğerinden daha az meşakkatli değildir. Mesele doğruluğa ulaşma meselesidir. Mesele yol meselesidir.

Ek: Zorluk meselesi olarak alırsak, elbettte ki zoru seçeceğiz. Zira "Yiğit gayrette, şeytan azapta gerek".
Eflatun
Üye
Her yeni güne, görmeye hazırlanarak başlamak. Neyi öngördüğüne dikkat etmek, nefsimizin acizliğinin farkına varmak. Çünkü Dünya biz onu gördükça gerçekleşir. Belki en masum varoluş sadece tanıklık etmektir. Ama kim o kadar cesur?

Eğer yaşam herkese kendi varoluşunun doğruluğunu kanıtlıyorsa her gün, biryerlerde alınması gereken bir ders vardır demektir. Bu hakikate uzaklığımızın ölçüsüdür, denebilir mi?
Eflatun
Üye
Dünya üstündeki yalnızlığını anlamakta ve kanıksamakta sorun yok. Sorun bunu değiştirebileceğin yanılsamasının verdiği acıyla başa çıkmak.
Eflatun
Üye
Taşlar,
Ve yansıyan sadakat.
Kökler,
Ve çağıran mabet.

Yol,
İçinde insana yakışmayanı,
Çünkü durak geçici,
Ne kaldıysa geriye, işte o Yol.

Gördüm, anladım ve sürprizler vardı,
Her şeyi yeniden anlamlandıran.

Anlam geçiyormuş.
Hastalığın yolalması gibi.
Vicdan kalıyormuş ey cahil, istersen Tanrı de. 

Bulut gitti, gözyaşları gitti.
Sis dağıldı.

Geriye taşlar kaldı. Vicdantaşları , Tanrısolukları.
O soluk beni "özgür" bıraksaydı...




...




                                                                             

Kim dedi?
Nerede aradın?

Yelken ve bakış sonsuzdur.
Sınırsız bahçelerde ve yüce saraylarında
kralların,
ve ama taştan bir mağarada da Tanrı aynı renk,
kan da aynı renk, diye düşündüğünde hatırla:
Sadece şimdi seni özgür bırakacak.

Ve bunu söyleyen yüzyıllık bilgenin aklı değil,
Tecrübesiz ama taze bir yürek.
Eflatun
Üye
[center]sürgün

kendine sürgün
bir garip kişiyim;
sabah akşam imza veren.
bilmemem gereken
şeyler öğrendim;
taraf tutmaz
tanrı bilirim
kaybetmekten
korktuğu için.

sorular sordum
sormamam gereken.
kendime bir
kefen biçtim
kendi tenimden.
sınırlarımı aşmak
yasaktır bana.
yoksul yüreğim
en kuytu kahvem.

acıya tezhibim,
hüzne redif.
yalnızlığın gözlerine
sürme çeken
öyle biriyim ki;
geceleri uykusuz
kuyuları dinleyen.
adım büyücüye
çıktı bu yüzden.

kendine sürgün
bir garip kişiyim;
kutsallığı zincir gibi
parmağında çeviren.
umudu depremden,
aşkı külden
bekleyen benim
aranızda
yerim yok zaten.

heybesinde yılan
işaretleri,
baldıran zehiri
yüzüğünün içinde
ve yanında
kav taşıyan ben;
tekinsizim size göre
ibret için
yakılması gereken.

merhabam kalmadı
kimseyle.
haç çıkardım
namaza dururken.
herkes tanır beni
alnımdaki döğmelerden.
inançsızım, dinsizim
yeminle yalan
ikiz kardeşken.

kendine sürgün
bir garip kişiyim;
bulanık sularda
yüzünü ararken sevda,
bir tutam saç derisiyle
uçuşurken rüzgarda.
her şey ne kadar
kendisidir düşünün
hızla kokuşurken dünya!

rıh dökülürken
kan damlalarına,
cesetler gördüm
irmak boylarında
çalıların arasında.
faili meçhul
cinayetler bilen
çaresiz bir adamım
adını bile kekeleyen.

bilmemem gereken
şeyler öğrendim.
sorular sordum
sormamam gereken.
gördüm apaçık
görmemem gerekeni.
söylenmezi söyledim.
suçum büyük
ve taammüden[/center]
[right]-Metin Altıok[/right]
Eflatun
Üye
[center]“Bütün dünya bir sahnedir,
Ve bütün erkekler ve kadınlar sadece birer oyuncu;
girerler, çıkarlar.
Bir kişi birçok rolü birden oynar.
Bu oyun insanın yedi çağıdır.”
W. Shakespeare [/center]
[center]-Döndüm, kendime.
Gördüm, acizmişim bilmediğim ölçüde.
Ve güçlüymüşüm, bilmediğim kadar.
Güzel şey yaşamak ve yaşamalı ne çıkarırsa kader.
Mücadelenin, kaybetmenin ve kazanmanın tadına bakarak.
Hatırla, hepsi bir oyun.
Sadece o kadar ciddiye al, fazlası değil.
Ve bunlar yeterli iyi oynamak için hayatı.-[/center]
Eflatun
Üye
Japura nehrindeyim bu gece ve her gece.
Batuhan Şef
Üye
Eflatun, evrimsel psikoloji hakkında görüşlerini merak ediyorum senin, paylaşır mısın?
discussioncontroller