Ölüm
hadicanımoradan
Üye
Kendi ölümünüz sorun değil çünkü öldükten sonra bilinç halinde bulunmuyorsunuz. O yüzden sevdiklerinizin ölümünüze üzülmesi, yapmak isteyipte yapamadığınız şeyler, hayal kırıklığı falan anlamsız şeyler. Herkesin ölüm hakkında bildiği şeyler hep diğer kişilerin ölümü ile alakalıdır. Sevsenizde sevmesenizde birinin ölümü üzücü birşeydir. Bilinçaltından kaynaklanan birşey sanırım. Her ölümde üzülürsünüz böylece ölümü kötü birşey olarak görürsünüz. Kötü şeylerde sorundur.
Nathaniel
Üye
Niye yav ? Nasıl öleceğinizden mi korkmuyorsunuz ? Hadi inanıyorsunuz nereye gideceğinizden emin misiniz ? Cehennem azabından mı korkmuyorsunuz ? Bildiğiniz dünya düzenin değişmesinden mi korkmuyorsunuz ?
Ayrıca islamda ölümden korkulması öğütlenmez mi ben mi yanlış biliyorum ?
Tek korkak ben miyim ?
edit:bu konuda hassassan dalga geçmek veya köşeye sıkıştırmak amaçlı yazmadım bu mesajı.

Diğer yandan hadicanımoradan'a katılıyorum.Bilmediğim için de korkuyorum ölümden.İyi(yani nasıl iyi oluyorsa) ve kötü ölüm şekilleri de gördüm,nasıl öleceğimden korkuyorum.Boğularak ölecektim 2 yıl önce az kalsın, bundan da çok korkuyorum mesela.
fulltimeheadbangerfulltimeheadbanger
Üye
@Nathaniel boğularak ölmek zaten bilinen en berbat ölüm şekillerinden biri o.O geçmiş olsun =). @Enewwss ben de tam tersine ölünce tamamen yok olacağıma inanıyorum sanırım o yüzden de kendi ölümümden korkmuyorum. Ama sevdiğim insanların herhangi bir şekilde zarar görmesinden ya da ölmelerinden korkuyorum orası ayrı o.O
hadicanımoradan
Üye
Ölmek ve ölme biçimi farklı şeyler. Yoksa ben de yanarak veya boğularak ölmek istemem ki bu ikisi en acı verici ölüm şeklidir bana göre. İnançlı olmak ölüm kavramını hafifletebilir belki. Sonuçta öldükten sonra bir yere gideceksiniz. Ölüm korkulacak birşey değil ama ölüm şeklinizi bilememek korkutucu birşey...
Nathaniel
Üye
Teşekkür ederim abi.Evet ben oraya gelmeye çalışıyorum,ahirete inanan bir insan daha fazla korkmalı ölümden.Yani ben daha fazla korkardım.Neyse boşu boşuna o kadar tedavi görmedim herhalde.

Ben hala daha tam terisini düşünüyorum.Sonuçta cehennem diye bir kavram var,işlediğin(m)iz günahları orada ödeyeceksiniz/ödeyeceğiz değil mi ? Bundan korkulmaz mı? ya da ne bileyim cennete gidemeyebileceğinden korkmaz mı insan ? Ya da hani o hesap anı çok dehşet edici tasvir ediliyor din kitaplarında.Herkesin kendi derdine düştüğü,tüm yaptıklarının değerlendirildiği,organlarının senin aleyhine tanıklık edebileceği bir yerden/durumdan bahsediliyor.Hani cennete gideceğini bilse bile insan bunlara tanık olmak bile nahoş bir deneyim olur herhalde.Gerçi cennetin varlığı,sevdikleriyle sonsuza kadar beraber olma düşüncesi,kutsallarıyla birlikte olma düşüncesi insanı rahatlatıyordur.Bilemedim şimdi.
Neyse ya gece gece yatayım ben iyisi.
undead
Üye
Hayır Nathaniel benimde ödüm patlıyor:) Bir yerde bir şey okumuştum veya duymuştum, hoşuma gitmişti. Onu paylaşayım. "Hiç kimse ölümden korkmaz, korktukları şey yaşamlarının onlardan alınmasıdır." Acayip mantıklı gelmişti bana. Sonuçta herkes öleceğini biliyor ama bilmedikleri şey nasıl ölecekleri. Açıkçası bu sözü duyduktan sonra farkettim ki öldükten sonra olacaklardan korkmuyorum, arkamda bırakacaklarımdan, yapamadıklarımdan korkmuyorum. Korktuğum an, ölürken geçireceğim o 10 dk. (ya da kaç dakikaysa:) olacak sanırım. Nefes alamadan ölmekten korkarım, hiç hareket edemeden üzerime gelişini izlediğim arabadan korkarım. Yani evet, kısacası ölmekten değil ama öleceğini anlayışından, ölene kadar geçen süreden korkar insan.
hadicanımoradan
Üye

Yani evet, kısacası ölmekten değil ama öleceğini anlayışından, ölene kadar geçen süreden korkar insan.



Demek istediğimi bu cümle özetliyor.
undead
Üye

Sonuçta cehennem diye bir kavram var,işlediğin(m)iz günahları orada ödeyeceksiniz/ödeyeceğiz değil mi ? Bundan korkulmaz mı? ya da ne bileyim cennete gidemeyebileceğinden korkmaz mı insan ? Ya da hani o hesap anı çok dehşet edici tasvir ediliyor din kitaplarında.Herkesin kendi derdine düştüğü,tüm yaptıklarının değerlendirildiği,organlarının senin aleyhine tanıklık edebileceği bir yerden/durumdan bahsediliyor.Hani cennete gideceğini bilse bile insan bunlara tanık olmak bile nahoş bir deneyim olur herhalde.



Evet ama bunlar doğruysa (ki olduğuna inanıyorum) zaten olacak. Bu koca bir bilinmezlik tabii ama bu konuda yapılabilecek tek şeyin mümkün olduğunda bunları akıldan çıkarmadan yaşamak olduğunu düşünüyorum ve elimden geldiğince de böyle yapıyorum. Ama bütün insanlığın hesap vereceği bir günün gelmemesi için dua edemem. Ne bileyim herkes hesap verecekse eğer, varsın bende vereyim. Bundan korkmuyorum açıkçası.
Jester Prince
Üye
dini inancı olmayan biriyim. bu yüzden ölümle olan tek sorunum yok olmak. ölümden korkmuyorum ama hala tamamen yok olacağımı kabullenmekle ilgili sorunlarım var. bu konuda beni en rahatlatan düşünce biçimiyse ben ölünce tüm dünyanın yok olacağına inanmak :) gerçekten kolaya kaçıp böyle düşününce ölüm daha bir kabullenilebilir hale geliyor. tabii burada ki sorun öyle olmayacağını bilmem.
SnakeSnake
Üye
ölümden korkmanın en baskın sebebi öldükten sonra neler olacağını bilmiyor oluşumuzdan kaynaklanıyor. insan doğal olarak bilmediği, daha önce hiç karşılaşmadığı bir durumdan korkar. bunun inançlı/inançsız olmakla da ilgisi yok. sonuçta inançlı olsun olmasın kimse ölümden sonra ne olduğunu bilmiyor, hayattayken doğal olarak deneyimleyemeyeceği bir durum olduğundan.

ayrıca bir Müslüman olarak, öldüğümüzde bilincin toptan yok olduğuna inanmıyorum. beyin o kadar basit bir organ değil, fişi çektiğinde tüm algı bir anda yok olsun. hani ruhun varlığını yadsısak, yani konuyu inançsızlık boyutundan ele alsak bile, bedenin canlılığı bittiğinde yani ölüm gerçekleştiğinde en basitinden hücrelerin tamamen yok olmaları epey bir zaman sürüyor. ki beyin tamamen yok olana kadar o sürecein algılanacağını düşünüyorum ben yine de. ateist perspektiften bakıldığında, beyin tamamen yok olduğunda ya da işlevlerini yerine getiremeyecek kadar deforme olduğunda ölüm ancak tamamen gerçekleşir diye düşünüyorum.
discussioncontroller