Çocukken evimizde NES olmasa ve o kartuşlardan birinde ilk Megaman bulunmasaydı şu an oyun zevkim daha farklı olabilirdi. Bu mavi robotun macerasını kaç kere baştan bitirdim hatırlamıyorum. Aslında onu en çok sevmemi sağlayan Megaman’in kendisi değil de oyunun türüymüş: Platform. Umut Sarıkaya’nın bir karikatürü vardı, bir adam çok zengin olursa koştukça yıkılan yol yaptırmak istiyordu. Geri gidememek, aşağı düşünce ölmek, birine dokununca canı...