Dragon's Dogma 2: Dark Arisen - İnceleme

Daha önce ana oyunu incelerken de söylemiştim: Dragon’s Dogma serisini bayağı seviyorum. Her iki oyunun da hikâyesi alabildiğine tırt olsa da oynanışa getirdiği sistemler, yolda yaşattığı maceralar açısından gerçekten eşsiz bir oyun. Biraz niş kalıyor gerçi, tam da oyunun çıktığı dönemde patlayan bazı dramalar sağ olsun, bir türlü hak ettiği ilgi ve kitleye ulaşamadı seri. Ama hem o küçük ama kemik kitlesi hem de Capcom vazgeçmeye niyetli değil belli ki. Tam umutlarımızı kesip “Hideaki Itsuno da ayrıldı zaten. Daha da bir şey gelmez şu saatten sonra” dediğimiz sırada ilk oyunun da aynı isimli ek paketini ve Dragon’s Dogma Online’ı yönetmiş olan Kento Kinoshita’nın taşıdığı bayrakla Dark Arisen karşımıza çıktı. Biz de bu vesileyle bir kez daha Dogma’ya karşı çıkmak için silah kuşanıyoruz…

Dark Arisen eklentisine oldukça başlarda, direkt bodoslama girişebiliyorsunuz (Vernworth’a varıp Captain Brant görevlerini açar açmaz) ama oyun size 30 – 40. seviyeler civarında olmanızı tavsiye ediyor mevzuya giriş yapmanız için. Benim size bu konudaki tavsiyem, hele ki ilk defa oynuyorsanız önce ana senaryoyu oynayıp Empowered Godsway’i elde ettiğiniz “A New Godsway” kısmına kadar gelip öncelikle “The Lost Rites” adındaki yeni zindanları tamamlamak. (Bu zindanların çoğunda Empowered Godsway’e ihtiyacınız var çünkü)

The Lost Rite zindanları toplamda 12 tane. 4 tanesi Vermund’da, 4 tanesi Battahl’da, 3 tanesi de sadece Unmoored World’den ulaşılabiliyor. İlk zindanlar öyle elinizi kolunuzu sallayarak kolaylıkla bitirebileceğiniz seviyelerde olsa da sonrakilerde zorluk ve zindanın uzunluğu artıyor; iyice keyifli hale geliyorlar. Kimi zindanın girişinde “Bütün partinin üzerinde ağırlık Very Light olsun” ya da “Sadece Arisen ve onun ana Pawn’ı girebilir” gibi değişik şartlar da var. Buraları girip temizlediğinizde ana oyun için oldukça güçlü ve de şekil şukul zırhlar, silahlar kazanıyorsunuz. Kesinlikle sırf bunlar için bile oynanası olan bu zindanlarda ayrıca normalde pek bir nadir bulunan bazı düşmanlar da bulunuyor; Pawn Badge tamamlayacağım diye kafaya takanlara (bkz. Ben) duyurulur!

The Lost Rite kısmı iyi hoş… Ama Dark Arisen’ın asıl kalbi Norgan’da atıyor… ya da atamıyor, çünkü Arisen’ın kalbini ejderha çalmış bildiğiniz üzere.

Norgan, Vermund’un kuzey batısında bulunan oldukça vahşi ve buz gibi bir iklime sahip yepyeni bir bölge. Ben 30~ küsur seviyedeyken geçmiştim, daha karşıma ilk çıkan beorcan barbarları yerde paspas etti; gözümü bilmediğim bir yerleşimde açtım. Sonrasında da bu paspas olma durumu bir süre devam etti; ta ki üç beş yağma ele geçirip üstümü başımı dizene kadar. Norgan’ı daha sonraya bırakın deme sebebim de tam olarak bundan kaynaklanıyor aslında. Burada inanılmaz bir hızla seviye atlıyorsunuz ve düşen ekipmanların neredeyse tamamı ana oyundaki en ejder alevinde dövülmüş, çok özel silah ve zırhları plastik oyuncak gibi bırakacak seviyede. Haliyle burada aşırı güçlendikten sonra ana oyuna dönerseniz herhangi bir düşman kesinlikle karşınızda duramıyor, bu da zorluktan keyif alan bir oyuncuysanız aldığınız zevki baltalayabiliyor. (Hard Mode’da oynamıyorsanız tabii. Hard Mode’da ellerini korkak alıştırmamışlar, ekipman ve seviyenizi sallamadan örseliyorlar sizi habire. Ben sevdim.)

Norgan’ın zorluğu sadece üzerindeki düşmanlardan değil, aynı zamanda dinamik şekilde değişip sizi zor durumda bırakan hava koşullarından da besleniyor bolca. Vahşi ve buz gibi bir bölge diye boşuna demedim. Siz sağı solu kurcalayıp karın içinde bata çıka ilerlerken bazen fırtına patlak veriyor mesela. Böyle olunca da minimap’iniz kapanıyor, önünüzü zor görür hale geliyorsunuz. Bir süre sonra eğer üzerinizde sizi koruyacak termal zırhlar ya da pelerinler yoksa soğuktan stamina kaybetmeye başlıyorsunuz. Eğer olur da staminanın tamamını kaybederseniz de yolun ortasında pat diye düşüp kalıyorsunuz; şansınız varsa kampın yolunu bilen bir Pawn ya da maceracı belki sırtlanıp kurtarabiliyor sizi. Ama bunu önlemenin yolu da var tabii, bolca bulacağınız Heatstone’ları kullanarak kendinizi ve partinizi rahatça sıcak tutabiliyorsunuz. Asıl dert, siz o fırtınanın ortasında bir düşmanla mücadele ederken “PARTİ Mİ YAPIYOSUNUZ GENÇLER?” diye ortama damlayan diğer düşmanlar. Vallahi şakam yok, bir noktada fırtınanın ortasında Lesser Demon’la dövüşüyordum, kenardan bir yerden üzerimize Norgun Giant atladı; ikisini birden idare etmeye çalışırken bir tane de Snowfoot çıkıp beni yakaladı, önce Loki’yi yere çarpıp duran Hulk gibi bir silkeledi, üzerimdeki yağmaları çalıp kaçtı sonra. (Kaçtıktan sonra yakınlardaki inine gidiyor bu arada. Eğer nerede olduğunu biliyorsanız / bulabilirseniz yağmalarınızı geri alabiliyorsunuz. Başarımı da var hatta bunun) Tam bir kaos hüküm sürüyor yani Norgan’da, benim aşırı hoşuma gitti bu yanı.

Üstelik bu soğuk hava şartları ilginç oynanış mekaniklerini de yanında getiriyor. Bazı bölgeler donup daha yüksek ve normalde erişilemeyen yerlere çıkmanızı sağlayabiliyor. Sarkıt ve dikitleri düşmanlara zarar vermekte kullanabiliyorsunuz, taşları karda yuvarlayıp koca kar topları haline getirip düşmana atabiliyorsunuz ve hatta belli noktalarda çığ düşürüp büyük düşmanları sersemletmek bile mümkün. Capcom dersine müthiş çalışmış, tam da Dragon’s Dogma’ya yakışır cinsten bir dinamizm katmış yeni bölgeye.

Bu arada yağmalara değinmişken, Norgan’ın mekanikleri, işleyişi ve hatta yer yer işlediği temalar derken eğer ilk oyunun Dark Arisen eklentisini oynadıysanız oldukça tanıdık gelecek bir sürü şey var aslında. Ve bunu iyi anlamda diyorum, zaten ilk oyundan teşrif eden tayfanın ana oyundan beri beklediği ve talep ettiği şeyler olduğu için tam yerinde ve kararında olmuş bu eklentiler. Yağmaları kasabadaki bir karaktere götürüp tanımlatmak mesela. Size ana senaryoyu bitirmenin ötesinde bir şeylerle uğraşma sebebi veriyor. Tam aradığınız, “mükemmel” özelliklere sahip ekipmanı bulmak istiyorsanız böylece tekrar ve tekrar Endgame döngüsüne girebiliyorsunuz. Tabii istemezseniz ya da o kadar mükemmeliyetçi değilseniz de bulduklarınız yine iş görüyor. İlla kasacaksınız diye bir şey yok ama meraklısına imkân vermiş olmaları da hoş. Yine de buradan bulduğumuz ekipmanların geliştirilebilir olmaması biraz canımı sıktı. Bu kadar çok rastgelelik yerine daha kontrollü ve sistematik bir geliştirme sistemi eklenebilirdi. Ama tabii Diablo IV de oynuyoruz sonuçta, rastgele ekipman aramak da ata sporu oldu bir yerde…

Dark Arisen’dan beklemediğim ve beni olumlu anlamda şaşırtan şeylerden birisi de… hikâyesi oldu. Öyle “Tam bir baş yapıt, aklımı aldı, of ne biçim!” diyemeyeceğim ama… en azından bütünlüklüydü. Meramını ana oyunun yaptığından çok daha derli toplu ve açık şekilde anlatmayı başarıyor. Özetle, Norgan’ın kendine ait bir Arisen’ı olduğuna dair bazı söylentiler üzerine bölgeyi araştırmaya geliyoruz. Araştırmalarımız sonucunda bu bölgede kalbi olmayan ve hiçbir şekilde yok edilemeyen bir undead ejderhayla karşı karşıya geliyoruz. Naparsak yapalım yenişemediğimiz noktada Eir adındaki gizemli karakter çıkagelip bizi kurtarıyor; olaylar da oradan yürüyüp gelişiyor sonra. Tat kaçırmamak için daha fazla detay vermeyeyim ama hoşuma gitti benim.

Bu konuda bir eleştirim, ek paketin en merakla beklediğim özelliklerinden birisi olan Tailoring’in (Bildiğiniz Transmog; zırhınızın ve silahlarınızın görüntüsünü bulduğunuz başka bir tanesiyle değiştirebiliyorsunuz) biraz fazla geç açılması olacak. Yani gerçekten de oynanışa teknik olarak bir katkısı olmayan ama karakter kişiselleştirme açısından mühim bir özelliğin senaryonun %80’ini bitirdiğimizde açılmasına gerek var mıydı? Neyse ki bir kere açtıktan sonra NewGame+ yapsanız bile Norgan’a ulaştığınız anda tekrar kullanabiliyorsunuz görev yapmanıza gerek kalmadan. Bir de genel hatlarıyla çok başarılı, istediğimiz ekipmanı zırh tipi sınırlaması olmadan kullanabiliyoruz ama… keşke pelerinleri de istediğimiz gibi değiştirebilseymişiz. Hepsine izin verip de pelerinlere dokundurtmamaları garip geldi.

2 yıllık büyük bir sessizliğin ardından Dark Arisen beklediğimize fazlasıyla değmiş anlayacağınız. Daha anlatmadığım, anlatamadığım bir ton şey var. (Bu vesileyle her Vocation’a +2 aktif yetenek slotu daha eklendiğini hatırlatayım mesela) Ama “Yuh ek pakete bu kadar uzun yazı yazılır mı?” tepkilerinden çekindiğim için artık burada YİM çuvaldızını kendime batırmam gerekiyor. Dragon’s Dogma II, Dark Arisen eklentisiyle birlikte alması gereken mükemmel forma biraz daha yaklaşmış durumda. Tabii ki hâlâ bazı açılardan daha iyi olabileceğini düşünüyorum. Mesela bazı şeylerin fazla kolaylaştırılmış ve basite indirgenmiş olmasından biraz rahatsızım. (Eternal Ferrystone yol hikâyelerinin yarısını silip atıyor ne yazık ki) Ama günün sonunda artıları çok daha ağır basıyor, zamanında 200 küsur saat harcadıktan sonra bir o kadarını daha PC tarafında harcarken zerre sıkılmadım. O yüzden siz de eşsiz bir maceraya atılacağınız değişik bir Aksiyon / RYO arayışındaysanız Dragon’s Dogma II tam da aradığınız oyun olabilir; bence bir şans verin.