Hepimizin bildiği üzere bugün Babalar Günü. Evlatları için bir dayanak noktası, sığınılacak bir liman, kimi zaman bir öğretmen, kimi zaman bir rol model olan babaların Babalar Günü’nü en içten dileklerimizle kutluyoruz.
Dedik ki kuru kuruya bir kutlamayla yetinmeyelim; bu yüzden Engin’le kafa kafaya verip oyunlarda babalık figürünün en çok yakıştığı, baba olmanın hakkını veren karakterleri listeledik. 10 isimle başladığımız listemiz bu yıl 13 kişiye ulaştı, ama şüphesiz burada belirttiklerimiz dışında da zikredilebilecek ‘baba’ karakterler var. Onları da yorumlar kısmında siz paylaşırsınız artık, olmaz mı :)
Bakalım seneye bu listeye ekleyebileceğimiz, hafızalarımızda yer edecek derinlikte yeni babalarla da tanışacak mıyız yıl içerisinde?
Hugh Williams(Engin)
Bu yılın oyunlarından Pragmata’da da bir baba-kız hikayesi bekliyordu bizi. Kahramanımız Hugh Williams, bir acil müdahale timinin üyesi olarak Ay’a gidiyor, burada ekip arkadaşları ölüp kendisi de ölümden dönerken, hayatının belki de en önemli kırılma noktasını yaşıyordu. Hayata tutunmasını sağlayan o sevimli kız çocuğu, Hugh henüz farkında olmasa da ebeveynlik ile ilgili düşüncelerini de kökten değiştirecekti.
Hugh, yetim olarak büyümüş, sonrasında evlat edinilmiş, koruyucu ailesi de ona çok iyi bakmış. Ama o ebeveynliğe mesafeli yaklaşıyor, bir aile kurmanın, çocuk sahibi olmanın sorumluluğunu üstlenmekten kaçınıyordu. Öte yandan Diana ile vakit geçirdikçe düşüncelerinin değiştiğine şahitlik edecektik. İçindeki baba uyanacak, Diana’yı koruyup kollamak esas amacı haline gelecekti. Nitekim o da biricik kızı için hayatını ortaya koyabilecek babalar arasında yerini alacaktı.
Kratos(Eser)
Bundan birkaç sene önce böyle bir listede Kratos ismini görseniz dalga geçerdiniz ama durum nasıl da değişiverdi değil mi? God of War'la birlikte Kratos bir anda 'baba' deyince akla gelen ilk isim oluverdi, babaların babası oldu yani. Onu hiç bilmediğimiz bir yönüyle tanımış olduk, başlarda Atreus'la aralarında baba-oğul ilişkisi sorgulasak da zaman içinde aralarındaki bağın nasıl kuvvetli olduğuna şahit olduk. Kratos oğlunu korumak için gözünü bile kırpmadan tehlikenin içine atılan, sevgisini bu şekilde gösteren bir adam.
Geralt(Eser)
Her Witcher gibi Geralt da kısır, yani biyolojik olarak baba olması mümkün değil. Ama bu onun çok iyi bir baba figürü olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Çocuğuymuş gibi sevdiği, koruyup kolladığı, uğruna her şeyi yapabileceği Ciri'yle olan ilişkisine baktığımızda bunu görmemek imkansız. Hatta Ciri'nin yanındayken o sert adam imajını da bir kenara bıraktığını, kar topu bile oynadığını gördük. Zaten baba olmak, bazen çocukla çocuk olmaktır.
Rost (Engin)
Horizon Zero Dawn’ın açılış bölümü duygusal bir bölümdü bence. Henüz bir bebekken kabilesinden dışlanmış Aloy’un küçük bir kız çocuğuyken yaşadıklarını, gençliğe adım attığı anları, sonrasında da kabileye yeniden kabul edilmek için girdiği testi görüyorduk bu bölümde. Bütün bu anlarda ona eşlik edense Rost idi.
İlk kucağına aldığı andan itibaren ona nasıl kol kanat gerdiğini, nasıl da şefkatle yaklaştığını, vahşi doğaya uyum sağlayabilmesi ve hayatta kalabilmesi için onu nasıl eğittiğini, küçük kızının başı belaya girecek diye nasıl endişelendiğini, o üzülünce üzülüp mutlu olduğunda mutluluk gözyaşları döktüğünü gördük. Sırf kızı mutlu olsun, daha iyi bir hayat yaşayabilsin diye kendisi sürgünde yaşarken onun yeniden kabileye kabul edilmesi için uğraştığına, bu yönüyle de nasıl fedakâr bir baba olduğuna şahitlik ettik. Yeri geldiğinde kızı için canını ortaya koymaktan çekinmeyen bir baba….
Joel(Engin)
Omuzlarında yalnız bir ebeveyn olmanın yükü varken bile işler gayet zorken bir de kızını kaybedince bu yük misliyle katlanıyordu Joel için. Kaybının üzerinden yıllar geçtikten sonra karşısına beklenmedik şekilde çıkan Ellie, onun içindeki babalık duygusunu tekrar tetikleyecek ve Sarah yerine koyacağı bu küçük kızı her kayıt ve şartta koruyacaktı, ona zarar verebilecek herkese ve her şeye karşı. Maceraları boyunca Ellie’yi korumak için verdiği mücadeleye ortak olurken yeri geldiğinde onu güvende tutmak için tüm dünyayı karşısına alabileceğini görüyorduk. Hangi baba böyle yapmaz ki zaten…
Big Daddy(Eser)
Bu nasıl baba demeyin, ismi bile Koca Baba bu elemanların. Gerçekte bir baba olmayabilir belki ama Rapture'daki Küçük Kızkardeşler ile aralarındaki bağa baktığınızda aynı gerçek bir baba kız ilişkisi kadar kuvvetli olduğunu görmemek için kör olmak lazım. Big Daddy'ler, Little Sister'ları canları ve silahlarıyla korumak için tasarlanmışlar ve bazen de aynı gerçek bir baba gibi aşırı korumacı olabiliyorlar. Kızının tehlikede olduğunu düşünen her babanın yapacağı gibi...
Ethan Mars (Engin)
Ethan, eşi ve iki oğluyla mutlu mesut yaşarken talihsiz bir kaza sonucunda büyük oğulları Jason’ı kaybedince, o örnek aile tablosu yerle yeksan oluyordu. Bir babanın evladını yitirmesinin ne kadar yıkıcı sonuçlar doğurabileceğini gördüğümüz bir diğer hikayeydi bu da. Eşini, işini ve küçük oğluyla arasındaki o kuvvetli bağı kaybediyordu. Hayatı tam anlamıyla allak bullak olmuştu. Bir de bunun üzerine seri katil Origami Killer, oğlu Shaun’u kaçırınca Ethan için çıldırmak işten bile değildi. Bu kaybı bir kez daha yaşamayı kaldıramazdı. Bu sefer oğlunun ölümüne müsaade edemezdi. Onun bu hüzünlü hikayesinin her anında acısını ve endişelerini biz de derinden hssettik.
Harry Mason(Eser)
Cheryl, Harry'nin öz kızı değil. Ama birlikte tatil için gittikleri Silent Hill kasabasında Cheryl kaçırıldığında Harry onu geri alabilmek için resmen cehenneme gitmekten çekinmiyordu. Üstelik o bir süper kahraman da değil, normal bir insan. Ne bir silah ustası, ne bir dövüş makinesi, ne bir büyücü. Normal bir insan. Normal bir baba. Kızı için iblisler ve kabusları karşısına almaktan çekinmeyecek bir baba.
Lee Everett(Engin)
Hapishaneye götürülürken yaşadığı trafik kazasının bir zombi istilasının ortasında kalmasına yol açması yeterince ürkütücü değilmiş gibi bir de bu istilanın ortasında bir başına küçük bir kız çocuğuna denk gelmek Lee’yi hiç planlamadığı bir yolculuğa sürükleyecekti. Yolculuk boyunca Lee, Clementine’ı koruyup kollamakla kalmıyor, ona bu vahşi dünyada hayatta kalabilmesi için gereken ne varsa öğretiyordu. Onun koruyucu meleği olarak yolculuğuna eşlik ederken bir yandan da Clementine’ın ihtiyaç duyduğu ve çok sevdiği baba figürü haline gelmişti -ki 5 sezon süren yolculuğu boyunca bu küçük kıza eşlik edecek olan da tam olarak bu figür olacaktı.
Eli Vance(Eser)
Eli'nin Alyx'e olan sevgisini aralarındaki diyaloglarda net biçimde görmek mümkündü. Kızına sürekli tatlım, birtanem diye seslenen Eli, her ne kadar kızına karşı korumacı olsa da ona güvendiğini de her fırsatta gösterirdi. Kendi hayatını yaşamasına, Direniş'e katılmasına karşı çıkmayan Eli, Alyx için bir robot bekçi köpeği yapmıştı hatırlarsanız. Eli'nin kızına karşı sevgisi öyle güçlüydü ki onun uğruna kendini feda etmekten çekinmemiş, son sözü ise 'seni seviyorum' olmuştu.
Corvo Attano(Engin)
İmparatoriçe Emily’nin akıl hocası, koruyucusu, dünyadaki tek yakını, babası Corvo Attano. Bu genç kraliçenin tahtında gözü olanlar var ve türlü komplolarla karşı karşıya kalmış durumda; annesinin kaderini yaşıyor bir anlamda. Ama onu hakkı olan tahtan indirmek, hatta zindanlara atıp eziyet etmek niyetinde olanların hesaba katmadıkları bir şey var: Corvo, kızının saçının teline zarar verecek olanlara dünyayı dar eder…
Kazuma Kiryu(Engin)
Karimatik kahramanımız Kazuma Kiryu, yetimhaneden çıkıp Yakuza içerisinde sağlam bir kariyer yaparken, onca kavga dövüşün ortasında hiç beklemediği bir anda davetsiz bir misafir giriverir hayatına: Haruka. Bu küçük kız, annesini bulmaya çalışmaktadır ve Kiryu’dan yardım talep eder. İşte 6 oyunluk seri boyunca devam edecek baba-kız ilişkisinin başlangıcı tam olarak bu andır. O minicik kız büyür, bir pop yıldızı haline gelir, hatta çocuğu bile olur. Ama Kiryu için o hep küçük kızı Haruka olarak kalacaktır. Haliyle, bir ömür boyunca ona kol kanat germek boynunun borcudur...
Barret Wallace
Final Fantasy VII’deki dev savaşçımız Barret’ın, aslında nasıl da yufka yürekli bir insan olduğunu teyit etmek isterseniz, Marlene’i düşünürken gözlerinin nasıl da dolduğunu düşünmeniz yeterli. Tabii duygusal olabildiği kadar koruyucu da aynı zamanda. Kan bağıyla olmasa da gönül bağıyla bağlı olduğu Marlene ile ilgili bir mevzu olduğunda gözü hiçbir şeyi görmez hale geliyor, onun kılına zarar verecek bir şeye yeltenenlere dünyayı dar ediyordu.
Dyne ile yüzleştikleri sahnede, hikâyenin acıklı kısmını da öğreniyor, Barret’ın Marlene’e nasıl bağlandığını daha açık bir şekilde anlıyorduk. “Marlene bana yola devam etmek için güç verdi… O zamandan beri sabahları yatağımdan kalkma nedenim Marlene” diyordu. Daha ne kadar net ifade edilebilir ki bir babanın kızına duyduğu sevgi ve bağlılık…
Horizon Zero Dawn`da Aloy`u yetistiren Rost`u da unutmayalim ;)