Çoğunluğunuz bu yazıyı okumadan direkt aşağı sarıp filmin notuna bakıp şaşırabilirler. Hatta “yahu bu dövüş oyunu uyarlaması bir film puanı nasıl bu kadar yüksek olabilir ki?” diyenler de çıkacaktır. Haklısınız ben de şaşkınım arkadaşlar ama bir şekilde gerçekten oyunun ruhunu yansıtan ve keyifle izlenen bir film yapmayı sonunda başarmışlar. 1995’teki ilk film de fena iş çıkarmıyordu gerçi ama bu ayrı bir seviye olmuş cidden.
İlk bahsetmem gereken konu Karl Urban’ın nefis Johnny Cage performansı tabii ki. Hani tam da oyunlardaki gibi dalgacı, yer yer aşırı cheesy ama içindeki o kahraman ruhunu da gerektiğinde ortaya çıkartabilen bir Cage izliyoruz. Ve Urban rolde o kadar iyi ki misal aslında hiç de fena işlenmemiş olan Kitana ve Jade ikilisinin sahnelerinde bile “hadi bize daha çok Cage ver” oluyoruz filme karşı. Bu reboot serinin ilk filmi açıkçası vasatın altındaydı. Gereksiz dramatik, gereksiz ciddi, güzel anları olsa da özellikle yeni uydurulan dövüşçü Cole eleştirilerin odağı olmuştu. Bu sefer çok daha az Cole görüyoruz, işin draması da Kitana ve Shao Kahn üstünden ilerliyor ki bu da doğru bir tercih. Bolca mizah da bu sefer işin içine katılmış. Ve nihayet ilk filmde bolca hazırlığı yapılan turnuva bu filmde var. Oyunların görsel diline, ucuz diyaloglarına ve şoke eden vahşetine aynen sadık kalınmış. Yani ilk filmdekinden çok daha kanlı sahneler sizi bekler diyeyim sadece.
Şunu da söyleyeyim; her film müthiş bir drama, oyunculuk, senaryo vs barındırmak zorunda değil. Bu tarz insanları eğlendirmeye yönelik işlerin de yeri var ve ben açıkçası The Sound of Falling gibi ağır bir filmden çıktıktan sonra, bir Mortal Kombat’a ihtiyaç duyuyorum tamamen şalteri kapatıp eğlenmek için. İşte bu film nefis yapıyor. Özellikle bu sefer dövüşlere çok iyi çalışılmış ve bolca oyundaki o karşılıklı yandan görünüm verilmiş, her şey net ve anlaşılır. Görsel bir kaos yaşanabilecek çoğu sahnede bile gerçekten temiz bir iş çıkarılmış. Buradaki tüm doğru kararların biraz da oyunun yapımcısı Ed Boon’un projeye direkt dahil olmasından kaynaklı olduğunu düşünüyorum ben. Fazla kafa karışıklığı yaratmadan, basit bir senaryoyla, birkaç karakteri ön plana çıkartarak çekilmiş bir Mortal Kombat cidden doğru formül olmuş.
Ha elbette bakan şurada burada bazı kusurlar görecektir, özellikle CGI sahnelerdeki karakter mekân uyuşmazlığı yer yer gözleri tırmalıyor. Ama Johnny Cage’in olabilecek her filme yaptığı göndermelere gülmekten (filmin kendini çok da ciddiye almaması nimet resmen), Shao Kahn’ın çekicinin her darbesini iliklerime kadar hissetmekten ve dövüşlerin vahşi cazibesine kapılmaktan bunlara takılmayı da bırakıyorsunuz bir süre sonra. Özellikle filmin ortasındaki sürpriz bir dövüş hayli gerilimli ve iyi kurgulanmış akışıyla acil tekrar izleme hissi yarattı bende. Bir de bu film sinemayı hak ediyor cidden, pandemi sonrası gelen ilk film dijital platform gazisi olmuştu malum. Ama imkânı olanlar Mortal Kombat II’ye sinemada gitsinler, pişman olmazsınız.
Filmi övdüm de övdüm. Ama dile kolay neredeyse 30 yıldır oynadığım oyunların nihayet bol kanlı ve az canlı, ruhuna sadık bir uyarlamasını izlemek nereden baksanız büyük bir olay. Zaten serinin hayranı olsun olmasın, hemen herkes bu kaliteli çekilmiş, iyi oynanmış aksiyon/dövüş filmine bakabilir. Senaryo basit ve yer yer kopukluklar da mevcut ama cidden iyi bir oyuncunun (tabii ki Karl Urban’dan bahsediyorum) yarattığı farkı görmek için bile izlenir. Yıla zımba gibi başladık, şahsen benzer bir özüne dönüşü müjdeleyen Street Fighter’dan da iyi bir performans bekliyorum ben. 90’lara dönmek hiç bu kadar keyifli olmamıştı!
Editörün Notu: Her yönden ilk filmin ötesine geçen, dövüş filmlerinin çıtasını yükselten bir iş var karşımızda. Karl Urban’ı severdim, artık daha çok seviyorum. Flawless Victory!
Filmin Notu: 4 / 5
Yönetmen: Simon McQuoid
Oyuncular: Karl “Fucking” Urban, Adeline Rudolph, Jessica McNamee, Ludi Lin, Tati Gabrielle, Hiroyuki Sanada
IMDB Notu: ??
